|
 Dossier: Perry Rhodan
Op 8 september 1961 verscheen het allereerste deel van de Duitse Perry Rhodan-serie, Unternehmen Stardust (Kurt Brand). Tot op de dag van vandaag verschijnt deze serie nog steeds, tweewekelijks, ook in Nederlandse en Engelse vertaling. Enerzijds is Perry Rhodan een sciencefiction-versie van wat wel 'pulpromans' wordt genoemd (literair nogal 'ondermaats'), maar tegelijkertijd is zij de langslopende ononderbroken sciencefiction-serie ter wereld. Het is de moeder van het toekomstgenre is Europa, ouder dan Star Trek, Star Wars en Batlleship Galactica. Alle genretypische topoi zijn te vinden in Perry Rhodan: oneindigheid, sterfelijkheid, tijdreizen, buitenaards leven, enzovoorts. Tussen alle 'pulp' van het schrijverscollectief zitten soms plotselinge 'pareltjes': filosofische doorkijkjes die boven het eigen genre uitstijgen. Bovendien geeft een serie die zó lang heeft gelopen, een schitterend verlopend tijdsbeeld van onze Westerse beschaving na de jaren zestig van de vorige eeuw. Alle maatschappelijke bewegingen en discussies passeren de revue, of het nu gaat om democratie en totalitairisme of om vragen rond vreemdelingenbeleid en de wapenwedloop.
Zie voor meer informatie: Perrypedia (Duits), de Nederlandse fanclub Terra en uitgeverij MACC.
Vriendschap: in-de-ander-zijn
Artikel, Perry Rhodan, 17-03-11
 Vriendschap is een moeilijk begrip. 'De beste manier om een vriend te hebben, is er één te zijn,' is een vaak gehoord gezegde. Maar wat het betekent om iemand jouw vriend te noemen, dat blijft vooral een kwestie van tasten en aanvoelen. In de Duitse science fiction-serie Perry Rhodan wordt - zoals eigen is aan het genre - nog wel eens tussen de technische neus en de fantastische lippen door gefilosofeerd over de diepere laag van het menselijk bestaan, zo ook over vriendschap. Vriendschap wordt hier heel kort gedefinieerd als een stuk van een andere ziel die in jou is blijven 'plakken'. Als je echt van iemand houdt, of het nu een man of een vrouw is, hij of zij 'blijft' in je hart, ook als je niet fysiek bij elkaar in de buurt bent. Lees verder.
Ontzagwekkend
Artikel, Perry Rhodan, 05-03-10
 Het sciencefiction-genre is als geen ander soort vehaal in staat om de lezer bescheidenheid bij te brengen tegenover de grootsheid van het universum. Perry Rhodan #157 vat het mooi samen. Het deel is geschreven door Carl Darlton, die van het schrijverscollectief een van de meest filosofisch aangelegde is. Darlton beschrijft eerst de oneindligheid van het heelal, maar laat daarop de commandant van een onderzoekskruiser denken: "Onze onderzoeksvloot is uniek in de Melkweg. Niemand heeft iets gelijkwaardigs te bieden. In ieder geval niemand die wij kennen. Degenen, die wij niet kennen, moeten we opsporen. Dat is onze taak. De mensachtigen zijn de kroon op de schepping - in ieder geval tot nu toe." Lees verder.
Over Atlantis, Lemuria en ‘rassenleer’
Artikel, Perry Rhodan, 17-02-10
 Perry Rhodan beschrijft twee eerdere galactische beschavingen op aarde: Atalntis en Lemuria. Beide namen komen voor in het werk van de beroemde 19 e eeuwse esoterica Madame Blavatsky. Haat theoriën betreffen ook ‘ras’ en ‘raszuiverheid’, begrippen die in Europa sinds ’40-’45 zeer besmet zijn geraakt. Toch zijn grofweg de eerste honderd delen van Perry Rhodan (1961 tot 1963) ook niet vrij van een fascinatie met het idee ‘ras’. Een steeds terugkerend thema, voornamelijk in de mond en gedachten van de Arkonide Crest en Thora gelegd, is de (al dan niet vermeende) superioriteit van het menselijke ras ten opzichte van alle andere rassen in het universum. Lees verder.
Imperfectie: de weg tot creativiteit
Artikel, Perry Rhodan, 15-02-10
 De bio-positronische robots uit de intergalactische leegte bedreigen de verenigde mensheid. Bij bestudering blijkt dat deze posbi's in staat zijn te leren, in staat zijn nieuwe dingen te creëeren. Ze zijn de mens bijna gelijk geworden. Ze zijn hiertoe in staat omdat hun biologisch en positronisch materiaal elkaar bij elk contact vernietigen. En in die bijvende vernietiging ligt de kern van hun creativiteit. Net als in de Val uit het paradijs. Alleen wie beschadigd is - definitief en onherroepelijk - letterlijk door een erfelijke 'oerzonde', is gezegend om werkelijk creatief te zijn. Alleen wie vergaat, en dat weet, is in staat iets voor de eeuwigheid te scheppen. Lees verder.
...
|
