|
Afschaffing limbus grote stap voorwaarts (20-10-06)
In verschillende artikelen in diverse media is de afgelopen week aandacht besteed aan de afschaffing van het voorgeborchte voor ongedoopte kinderen. Een groep Vaticaanse theologen zal paus Benedictus XVI aanraden formeel de limbus af te schaffen. In veel commentaren en opiniestukken is nogal ‘besmuikt’ gereageerd op dit Vaticaans besluit. Aan de ene kant wel logisch misschien, maar aan de andere kant mist iedereen hierdoor het fundamentele theologische punt: doopsel en hemel worden expliciet van elkaar losgekoppeld.
Een paar weken geleden (27-04-06) wees ik al op een vergelijkbaar punt. Een interne Vaticaanse circulaire sprak van het toestaan van condooms tussen getrouwde, HIV-besmette partners. De tendens van de commentaren was lichte hoon, terwijl het om een kleine, maar fundamentele omwenteling ging. Voor het eerste in de r.-k. traditie worden seksualiteit en vruchtbaarheid van elkaar gescheiden.
Gebrokenheid van de schepping
Filosofe Karin Melis stelt in Letter & Geest van 15-10-06 om dan maar ‘consequent’ te zijn en de erfzonde in zijn geheel maar af te schaffen. Mede door een foutieve vertaling van een passage uit de Romeinenbrief door de kerkvader Augustinus belijdt de christelijke traditie dat de eerste zonde van Adam en Eva van geslacht op geslacht wordt doorgegeven. Een biologische kijk op deze ‘erfzonde’ is wellicht wel wat gedateerd. Een moderne kijk is de erfzonde te zien als een uitdrukking van de gebrokenheid van de schepping. Elk kind dat geboren wordt, treft zichzelf aan in een door zijn voorouders geschonden wereld: oorlog, honger, armoede, enz. De kerk drukt door het doopsel haar geloof uit van de betrokkenheid van God op elk individu; en de gezamenlijke inzet van alle gelovigen om deze wereld weer een stukje beter te maken.
Goede zaak
Daarom is de afschaffing van de limbus om vele redenen een goede zaak. Ten eerste kan het veel leed verzachten van vaders en moeders die hun gestorven, ongedoopte kinderen niet “in de hemel terug konden vinden”, zoals Karin Melis het uitdrukt. Ten tweede geeft deze kleine stap van het Vaticaan wellicht het begin aan van een hernieuwd denken over erfzonde, doopsel en hemel.
...
|
